هلالى كافى است ؛ گرچه هر دو ناقص باشند . و اگر از اول شروع نكند ظاهر آن است كه كفايت كند اگر از ماه سوم نقيصهء اول را اتمام كند ، پس اگر روز دهم شوال شروع كرد دو ماه تمام مىشود به اين كه تا دهم ذىالحجه بگيرد به اين معنى كه نهم ذىالحجه روز آخر دو ماه است و لازم نيست شصت روز باشد و ناقص بودن ماهها مانع نيست . مسأله 10 - در طعام دادن به جاى كفاره مىتواند مسكين را سير كند و مىتواند كفاره را به او بدهد و مىتواند بعضى از آنها را سير كند و بعضى را تسليم كند ، و در سيرى ميزان سير شدن است ، و در تسليم ، كفاره بايد از يك مد كه يك چارك است تقريباً ، كمتر نباشد . مسأله 11 - بايد در هر يك از دو نحوه كه ذكر شد عدد را تمام كند به اين معنى كه شصت نفر را مثلًا سير كند يا به شصت نفر تسليم كند و كفايت نمىكند كه سى نفر را دو مرتبه سير كند يا به سى نفر نفرى دو مد بدهد . مسأله 12 - در سير نمودن مسكين كفايت مىكند هر چيزى كه متعارف است از پختنىها ؛ هر قسم از طعام كه باشد و از نان هر قسم طعامى كه باشد و از هر جنس كه باشد ، حتى نان جو و ذرت ، و لازم نيست كه نان خورش داشته باشد ، گرچه افضل است . و در آنچه تسليم مىكند كفايت مىكند هر چه طعام به آن گفته شود ، چه خام باشد و چه پخته . مسأله 13 - در كفارات متعدده مىتوان زيادتر از يك مد به يك فقير داد ، پس اگر تمام ماه رمضان را افطار كرد مىتواند به شصت نفر معيّن سى دفعه اطعام كند يا سى مد به هر يك بدهد اگرچه غير آنها هم فقراى ديگر باشد . مسأله 14 - مراد از مسكين همان فقير است كه مستحق زكات است و شرط است كه فقير مسلمان باشد و احتياط آن است كه مؤمن باشد ، گرچه بعيد نيست كه بتوان به مستضعف از غير مؤمن كه ناصب نباشد داد .